Charaktery rozumów ludzkich, Wiszniewski Michał [Kraków 1842]

Tytuł: Charaktery rozumów ludzkich

Autor: Wiszniewski Michał

Wydawnictwo: w Drukarni Uniwersyteckiej

Rok wydania: Kraków 1842 

Wydanie: -

Oprawa: introligatorska w półpłótno; wklejone okładki wydawnicze; barwione obcięcia kart 

Ilustracje: czarno - biała ilustracja w postaci finaliku 

Liczba stron: s. 303

Stan: dobry; przetarcia krawędzi opraw; przetarcia na okładkach; foxing; niewielkie ślady po robakach na kilkudziesięciu stronach bez szkody dla tekstu; ślady zawilgoceń wzdłuż marginesów; gdzieniegdzie niewielkie przybrudzenia; pieczęci własnościowe poza i w tekście

Drugie wydanie dzieła postrzeganego za pierwszą polską pracę z dziedziny psychologii.

Charaktery rozumów ludzkich Michała Wiszniewskiego to XIX-wieczne studium nad zróżnicowaniem ludzkich umysłów. Autor, opierając się na obserwacji psychologicznej, przykładach historycznych oraz analizie literatury i sztuki, przedstawia typy rozumowania, władze umysłowe człowieka i ich naturalne ograniczenia. Książka omawia m.in. różnice w pamięci, wyobraźni, rozsądku, skłonności do błędu, a także wpływ tych cech na postępowanie ludzi i ich miejsce w społeczeństwie. Wiszniewski zestawia także charakterystyki narodowe oraz przykłady znanych myślicieli, by ukazać szeroki zakres odmian ludzkiego intelektu.

Praca składa się z obszernego wstępu i VII rozdziałów. Wiszniewski rozpoczął od charakterystyki psychologicznej różnych ludów; analizie poddał m.in. Indian, ludów romańskich, Polaków czy Murzynów. Rozdział I traktuje o głupocie i jej najróżniejszych przejawach. Rozdział II dotyczy "rodzajów" umysłu; dla przykładu, autor przedstawia swe poglądy nt. umysłu osoby zakochanej, czy osoby postrzeganej za dziwaka. Rozdział III dotyczy rozsądku; Wiszniewski prezentuje w tymże rozdziale dla przykładu sylwetkę Benjamina Franklina, "amerykańskiego Sokratesa". Rozdział IV jest o dowcipie; w nim autor przedstawia postaci Waltera Scotta i Miguela de Cervantesa. Rozdział V jest o różnicach w ukształtowaniu różnych typów rozumów; przedstawiono m.in. rozumy kobiece, matematyczne, czy te które z natury są wątpiące, tj. sceptyczne. Rozdział VI dotyczy walki między duszą ognistą, a prawidłami rozumu, jak i sytuacji, gdy rozum przegrał, a umysł popadł w obłęd. Rozdział VII, ostatni, dotyczy analizy geniuszu; Wiszniewski nie tylko przedstawia swe poglądy nt. tegoż pojęcia, ale też wykłada różnicę między geniuszem a rozumem, portretuje geniusz malarski na przykładzie Rafaela, czy też stara się ukazać na czym miała polegać genialność Napoleona.

Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.

Serdecznie zapraszamy na zakupy!