Jan Kasprowicz, Przekłady dzieł twórców starożytnych, t. I-XV [Kraków 1931]

Tytuły, autorzy i liczba stron:

tom I i II współoprawne: Dzieje Orestesa I. Agamemnon, Eurypides / Dzieje Orestesa, Ajschylos (93 + 124 str.)

tom III i t. IV: Ajschylos. Prometeusz skowany. Persowie, Eurypides / Siedmiu przeciw Tebom, Błagalnice, Ajschylos (111 +125)

tom V i t. VI: Alkestis. Medea, Eurypides / Hippolytos uwieńczony, Hekabe, Eurypides (140 + 150)

tom VII i t. VIII: Ifigenia w Aulidzie, Eurypides / Ifigenia w Taurji, Eurypides (101 +91)

tom IX: Heraklidzi, Andromache, Eurypides (125)

tom X: Błagalnice, Ion, Eurypides (173)

tom XI: Trocjanki, Fenicjanki, Eurypides (183)

tom XII: Elektra, Helena, Eurypides (183)

tom XIII i XIV: Cyklop, Herakles szalejący, Eurypides / Orestes, Eurypides (125 + 111)

tom XV: Bachantki, Rhesos, Eurypides (143)

Wydawnictwo: Wojciech Meisels

Rok wydania: 1931

Wydanie: -

Oprawa: introligatorska w pełne płótno ciemnozielone z tłoczonymi i złoconymi napisami na przedniej okładce i grzbietach

Ilustracje: -

Stan: dobry + / widoczne zaplamienie, odbarwienie t. XV i t. V/VI oraz t. III/IV, drobne zabrudzenia, zażółcenia wyklejek i drobne zapiski ołówkiem na nich, widoczne lekkie zafalowanie tylnej wyklejki w tomie X oraz IX, drobne zabrudzenia, przetarcia, lekkie zaplamienia opraw, w t. XII widoczne szycie bloku między str. 176 i 177, delikatne zagięcia rogów i przetarcia krawędzi opraw, ubytek w wyklejce przedniej t. V/VI

Jan Kasprowicz - poeta, dramatopisarz, tłumacz, krytyk literacki. Jeden z czołowych przedstawicieli liryki okresu Młodej Polski.

Urodził się 12. grudnia 1860 w chłopskiej rodzinie w Szymborzu pod Inowrocławiem. Jego dzieciństwo upłynęło w skrajnej nędzy – był jednym z czternaściorga dzieci Piotra Kasprowicza i Józefy z Kloftów. Jako małe dziecko, Kasprowicz niespodziewanie wyzdrowiał z choroby, którą uważano za śmiertelną: to wydarzenie postrzegane było w kategoriach cudu, co przypisywano łasce, która miała spłynąć z obrazu świętego Walentego, ale i głębokiej religijności matki poety. Miało to wpłynąć na cały jego późniejszy rozwój duchowy i artystyczny. Kasprowicz, obdarzony głęboką wrażliwością, swoje pierwsze zetknięcie się z muzyką opisywał jako formatywne dla jego przyszłej poetyckiej wyobraźni: dźwięk kościelnych organów pozostawił go pod ogromnym wrażeniem. W jego najsłynniejszym zbiorze, "Hymnach", powróci także  wspomnienie dźwięku zwykłej wiejskiej piszczałki rozlegającego się nad stawem nieopodal rodzinnej miejscowości.

Edukacja Kasprowicza zaczęła się w szkole w Szymborzu. Wówczas napisał swój  przypuszczalnie pierwszy wiersz, "Bądź Polką" (ok. 1877 r.), dedykowany córce swojego nauczyciela.

Jako poeta debiutował tomem "Poezje" w 1889 roku. Początkowo jego twórczość pozostawała pod silnym wpływem wchodzącego już w schyłkową fazę pozytywizmu, często pojawia się w niej motyw chłopskiej niedoli (choćby w słynnym cyklu sonetów "Z chałupy") i pragnienie społecznych reform – ukazywane przez niesłychanie plastyczny obraz nędzy polskiej wsi, dobrze znany poecie z własnego dzieciństwa. W tym okresie związany był z ruchem socjalistycznym, co doprowadziło nawet do dwukrotnego aresztowania poety przez władze pruskie. W 1887 roku, po uwolnieniu i krótkim małżeństwie zakończonym rozwodem, Kasprowicz przeniósł się do Lwowa, z którym miał związać się na następne 35 lat. Tam zaczął pracować jako dziennikarz, na łamach Kuriera Polskiego i Słowa Polskiego(1902-1906) publikując teksty krytycznoliterackie i teatralne. Szybko stał się jedną z ważnych postaci lwowskiej bohemy, w czym zapewne pomogło mu imponujące obycie, nienaganny ubiór i obyczaje dandysa. Była to z pewnością próba odreagowania nędzy czasu dzieciństwa i wczesnej młodości.

Ostatnie lata życia Kasprowicz poświęcił głównie pracy pedagogicznej – w roku akademickim 1921/22 był rektorem Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.  W tym czasie częste bywał w Zakopanem. Od 1923 roku zamieszkał na stałe w zakopiańskiej willi Harenda. Spędził w niej 3 ostatnie lata życia. Zmarł 1 sierpnia 1926 roku. Pochowano go na starym zakopiańskim cmentarzu, z którego szczątki poety w 1933 roku przeniesiono do mauzoleum w Harendzie.

Poetyckie dzieło Kasprowicza rozpięte jest pomiędzy dwiema epokami literackimi: wiekiem XIX z jego pozytywistycznymi ideałami i buntowniczym początkiem wieku XX, modernizmem, z którego miała narodzić się współczesna literatura – od ścisłego rygoru formalnego aż do wiersza wolnego i poetyckiej prozy. Poetyckie oeuvre Kasprowicza to nie tylko poezja własna. Znajomość  języków obcych – nowożytnych, ale i klasycznej greki, dała mu możliwość tłumaczenia. Przekładał  Ajschylosa i Eurypidesa, Shakespeare'a i Marlowe’a, Byrona i Yeatsa, Goethego i Schillera, Rimbauda i Maeterlincka, d’Anunzia, Heijemrmansa oraz Ibsena.

Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.

Serdecznie zapraszamy na zakupy!