Opis
Tytuł: KENAR. Teczka z reprodukcjami prac artysty
Autor: Towarzystwo Przyjaciół Twórczości Antoniego Kenara
Wydawnictwo: Towarzystwo Przyjaciół Twórczości Antoniego Kenara
Rok wydania: 1994
Wydanie: pierwsze
Oprawa: teczka
Ilustracje: 10 kart z reprodukcjami prac artysty
Liczba stron: 10
Stan: bardzo dobry / drobne przetarcia krawędzi teczki, drobne zabrudzenia teczki
Publikacja poświęcona Antoniemu Kenarowi ma charakter wspomnieniowo-dokumentacyjny i zarazem popularyzatorski. Przypomina sylwetkę wybitnego rzeźbiarza i pedagoga, a równocześnie została pomyślana jako część działań na rzecz upamiętnienia jego dorobku oraz utworzenia muzeum artysty w Zakopanem. Książka łączy funkcję biograficzną z ideą ochrony spuścizny twórczej: przypomina życie Kenara, jego pracę pedagogiczną, pasje oraz znaczenie dla środowiska artystycznego Podhala. Z opisu wynika, że wydawnictwo miało także wymiar praktyczny i społeczny — jego sprzedaż wspierała starania Towarzystwa Przyjaciół Twórczości Antoniego Kenara o zabezpieczenie zachowanych rzeźb, rysunków, akwarel i innych materiałów po artyście oraz o stworzenie stałej ekspozycji jego dzieł. Jest to więc nie tylko książka o artyście, lecz także świadectwo pamięci o nim i wyraz troski o trwałe miejsce jego twórczości w kulturze polskiej.
Biogram Antoniego Kenara
Antoni Kenar (1906–1959) był polskim rzeźbiarzem i jednym z najwybitniejszych pedagogów artystycznych związanych z Zakopanem. Urodził się 23 października 1906 roku w ubogiej rodzinie chłopskiej w Iwoniczu Zdroju. W 1921 roku przyjechał do Zakopanego i rozpoczął naukę w Szkole Przemysłu Drzewnego, gdzie ukończył dział rzeźby pod kierunkiem Karola Stryjeńskiego, który wprowadził go w świat sztuki, taternictwa i przyjaźni z góralszczyzną. W 1928 roku rozpoczął studia w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, a po ich ukończeniu kształcił się dalej na wydziale rzeźby u profesora Breyera. Już w 1934 roku odbył pierwsze podróże artystyczne do Holandii, Szwajcarii, Włoch i Francji. W czasie okupacji przebywał w Warszawie, angażując się przez pięć lat w działalność jednej ze świetlic dziecięcych RGO; podczas Powstania Warszawskiego został wywieziony do obozu pracy w Oberhausen, skąd po wojnie przedostał się do Francji. Do kraju wrócił w 1947 roku i przez dwanaście lat prowadził Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Zmarł tam 19 lutego 1959 roku.
Kenar zapisał się w pamięci nie tylko jako twórca, ale przede wszystkim jako charyzmatyczny nauczyciel, który potrafił zarażać młodych ludzi pasją sztuki. Jego życie wyznaczały trzy wielkie namiętności: sztuka, taternictwo i działalność pedagogiczna. W jego pracowni i szkole ważne było wszystko, co niosło autentyczny materiał rzeźbiarski i prawdę formy — każdy surowiec, który brał do ręki, zamieniał w dzieło o wyrazistym, indywidualnym charakterze. Podkreślano jego wszechstronność, bezinteresowność, znakomity smak artystyczny i ogromny wpływ na całe pokolenie młodych polskich rzeźbiarzy. W czasie wojny ani razu nie wystrzelił, lecz tym bardziej świadomie „produkował naboje kultury na przyszłość” — i właśnie jako artysta oraz wychowawca pozostawił po sobie najtrwalsze dziedzictwo.
Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.
Serdecznie zapraszamy na zakupy!
