Klasztor i kobieta, S. Wasylewski [drzeworyty Skoczylas][Poznań 1923]

Tytuł: Klasztor i kobieta

Autor: S. Wasylewski

Wydawnictwo: nakładem Wydawnictwa Polskiego

Rok wydania: 1923

Wydanie: -

Oprawa: wydawnicza w pełne płótno ze złoconą tytulaturą na przednim licu oraz grzbiecie

Ilustracje: tak, wewnątrz drzeworyty Władysława Skoczylasa

Liczba stron: 138

Stan: dobry + / drobne przetarcia, naddarcia krawędzi oprawy, lekkie naddarcie górnej i dolnej części grzbietu, zażółcenia wyklejek, pieczątki proweniencyjne na pierwszych s.

Pierwsza książka ilustrowana oryginalnymi drzeworytami przez Władysława Skoczylasa. Na tablicach 8 oryginalnych, całostronicowych drzeworytów ("Dziwożona", "Karczowanie lasu", "Kazanie św. Franciszka do ptaków", "Diabelskie pokusy", "Kara chłosty", "Pławienie czarownicy", "Pomocnica iluminatora").

"Klasztor i kobieta" to przekrój poprzez historię żeńskich zakonów w średniowieczu. Co ciekawe, żywot mniszki często nie był traktowany jako wyrzeczenie i oddanie całego życia Bogu, ale poprawienie swojej pozycji. Mieszkanki klasztorów niejednokrotnie bowiem miały więcej do powiedzenia niż ich rówieśniczki będące żonami i matkami. Stanisław Wasylewski przedstawia codzienne życie sióstr zakonnych, ich ubiór, zajęcia, rozkład dnia i obowiązującą regułę. Część druga przenosi nas do świata romantycznej miłości traktowanej z pietyzmem i wiążącej się z szeregiem ideałów. Uczucie zwykle było całkowicie oderwane od rzeczywistości. Zakochani wznosili się w obłokach zupełnie zapominając o przyziemności. Autor prezentuje kochanki naszych wieszczów narodowych oraz innych kobiet, które dostały się na karty dziewiętnastowiecznej historii za sprawą swoich nieprzeciętnych osiągnięć. Wreszcie zasiadamy przy spirytystycznym stoliku i poznajemy stosunek romantyków do wszelkich szatańskich wynalazków: zjaw, wirujących stolików, rozmów z przybyszami z innego świata. Romantyzm to apogeum świetności spirytyzmu (choć w Polsce jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym doktryna ta miała się świetnie - sam Piłsudski wierzył w zdolności mediów i możliwość komunikowania się z duchami zmarłych). Czytelnikowi może odrobinę brakować ilustracji. Niestety na czterystu stronach nie znalazła się ani jedna. Ten mankament rekompensuje jednak styl autora, który powinien porwać nie tylko zapaleńców historycznych, ale także tych, których drogi z historią zawsze rozmijały się. Mimo tylu lat, które minęły od premiery trzech szkiców historycznych Stanisława Wasylewskiego dalej pozwalają one oderwać się zupełnie od rzeczywistości i przenieść do czasów, które (niestety) już nigdy nie powrócą. Barwna charakterystyka losów kobiety, splątanych nieznośnymi kajdanami zakonu. Ukazano różnicę pomiędzy traktowaniem kobiety - jako puchu marnego, a mniszką - również puch marny, ale chociaż za to pokutuje. Całość napisana żywym językiem. Okraszona licznymi anegdotami o odniesieniami do innych krajów i czasów.

Władysław Skoczylas (1883–1934) był polskim malarzem, grafikiem, rzeźbiarzem i pedagogiem, uznawanym za twórcę nowoczesnej polskiej szkoły drzeworytu. Urodził się w Wieliczce, a wykształcenie artystyczne zdobywał między innymi w Krakowie, Wiedniu, Paryżu i Lipsku. Studiował malarstwo u Teodora Axentowicza i Leona Wyczółkowskiego oraz rzeźbę u Konstantego Laszczki.

Szczególne miejsce w jego twórczości zajmowała tematyka podhalańska i folklor góralski. Skoczylas tworzył przede wszystkim drzeworyty inspirowane kulturą ludową, legendami oraz naturą Tatr. Jego charakterystyczny styl łączył uproszczoną formę, silny kontrast czerni i bieli oraz dekoracyjność inspirowaną sztuką ludową i średniowieczną.

Artysta był również cenionym pedagogiem i organizatorem życia artystycznego II Rzeczypospolitej. Wykładał w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie kierował Katedrą Grafiki, kształcąc kolejne pokolenia grafików. Ilustrował książki i współpracował z licznymi czasopismami. Jego działalność miała ogromny wpływ na rozwój polskiej grafiki artystycznej okresu międzywojennego.

Drzeworyt langowy (podłużny) to jedna z najstarszych technik grafiki warsztatowej należąca do technik druku wypukłego. Nazwa „langowy” pochodzi od sposobu przygotowania deski – jest ona cięta wzdłuż włókien drewna. Najczęściej wykorzystywano drewno miękkie, takie jak grusza, lipa czy jawor. Powierzchnię deski opracowywano za pomocą noży i dłut, wycinając te miejsca, które miały pozostać białe na odbitce. Partie niewycięte przyjmowały farbę drukarską i odbijały się na papierze jako czarne elementy kompozycji.

Technika ta charakteryzuje się wyrazistą linią, mocnym kontrastem czerni i bieli oraz dekoracyjnym uproszczeniem form. Ze względu na naturalny układ włókien drewna artysta musi prowadzić narzędzia zgodnie z kierunkiem słojów, co wpływa na charakterystyczny rytm i ekspresję kreski. Drzeworyt langowy pozwala uzyskać efekt surowości i syntetycznego ujęcia przedstawienia.

Wraz z książką otrzymają Państwo imienny certyfikat autentyczności potwierdzający autorską oprawę wykonaną przez profesjonalnego introligatora. W certyfikacie wyszczególniono zastosowane materiały (skóra/pergamin/tkanina, papiery zdobne), techniki (m.in. szycie, tłoczenia, złocenia), datę i miejsce wykonania. Dokument, opatrzony podpisem i pieczęcią, zapewnia pełną transparentność pochodzenia oraz stanowi wartościowy dodatek kolekcjonerski.

Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.

Serdecznie zapraszamy na zakupy!