Nowele tatrzańskie, J. Kotarbiński [z linorytami autora] [1923]

Tytuł: Nowele tatrzańskie

Autor: J. Kotarbiński

Wydawnictwo: nakładem autora, skład główny w Księgarni L. Zwolińskiego w Zakopanem

Rok wydania: 1923

Wydanie: -

Oprawa: introligatorska w czarny półskórek z pięknie barwionym papierem marmurkowym w kolorze zielonym; grzbiet 5-cio polowy, z szyldzikiem w jednym polu i złoceniami floralnymi; górne obcięcia kart barwione, wewnątrz zachowana i wklejona pierwotna oprawa wydawnicza

Ilustracje: 5 linorytów wykonanych przez autora

Liczba stron: 154

Stan: bardzo dobry / zażółcenia i foxing stron, na wyklejce przedniej dedykacja prywatna z 1943 roku

Nowele tatrzańskie to zbiór opowiadań Józefa Kotarbińskiego, poświęconych życiu i przyrodzie Podhala oraz Tatrom. Autor, znany z literatury regionalnej, oddaje w swoich tekstach atmosferę górskiego krajobrazu, zwyczaje mieszkańców i lokalne legendy. Opowiadania łączą elementy realizmu z malowniczym opisem przyrody, przybliżając czytelnikowi zarówno codzienne życie, jak i wyjątkowy charakter tatrzańskiej kultury.

Wydanie z 1923 roku, przygotowane nakładem autora, jest przykładem publikacji lokalnej z okresu międzywojennego, skierowanej do miłośników literatury górskiej i krajoznawczej. Książka stanowi cenny dokument literacki i kulturowy, pozwalający poznać zarówno twórczość Kotarbińskiego, jak i atmosferę Zakopanego oraz regionu Podhala w latach 20. XX wieku.

Janusz Kotarbiński był polskim malarzem, artystą plastykiem i literatem urodzonym 30 sierpnia 1890 w Gołonogu (obecnie dzielnica Dąbrowy Górniczej), a zmarłym 13 stycznia 1940 w Zakopanem. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i po I wojnie światowej, w której walczył w Legionach Polskich, osiedlił się w Zakopanem, gdzie związał się z lokalnym środowiskiem artystycznym.

Kotarbiński malował przede wszystkim pejzaże tatrzańskie, portrety oraz sceny inspirowane kulturą Podhala i brał udział w wystawach organizowanych m.in. przez Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Warszawie, Łodzi i na wystawie międzynarodowej w Budapeszcie w 1930 roku. Był członkiem ugrupowania artystycznego Sztuka Podhalańska i autorem polichromii oraz witraży w kościele pw. Świętej Rodziny na Krupówkach w Zakopanem — realizacji, która przyniosła mu rozgłos, ale również przyczyniła się do konfliktów ze środowiskiem zakopiańskich plastyków. Od lat 30. do śmierci w 1940 roku artysta żył wycofany z życia twórczego.

Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.

Serdecznie zapraszamy na zakupy!