Opis
Tytuł: Rodowody pułków jazdy polskiej 1913-1947 Tom I + Tom II: Uzupełnienia - erraty - indeksy
Autor: Praca zbiorowa, redaktor Kornel Krzeczunowicz, Tom II opracował Janusz Wielhorski
Wydawnictwo: Zrzeszenie Kół Pułkowych Kawalerii
Rok i miejsce wydania: 1983, Londyn
Okładka: Miękka
Ilustracje: Czarno-białe
Liczba stron: 335; 95
Stan: Dobry+ / lekko porysowane okładki, lekko pożółkłe okładki, przybrudzona okładka Tomu II, lekko wytarty napis na przodzie okładki Tomu II, małe wgniecenie na dole bloku Tomu I
Kawaleria polska (daw. jazda polska) – rodzaj wojsk polskich złożony z jeźdźców, którzy przemieszczają się oraz walczą na koniu. Rozwój i organizację kawalerii polskiej w okresie międzywojennym można podzielić na trzy etapy. Pierwszym była organizacja i rozbudowa jednostek kawaleryjskich, która nastąpiła wraz z formowaniem się całej armii odrodzonej Polski w latach 1919–1920. Kawaleria przeszła w tym czasie wzmożony rozwój związany z koniecznością prowadzenia tzw. wojen o granice oraz obrony państwowości w czasie wojny polsko-bolszewickiej w latach 1919–1920. W konfliktach tych kawaleria miała jeszcze bardzo duże znaczenie stąd w okresie tym nastąpił ogromny przyrost liczebny jednostek kawaleryjskich. W kwietniu 1924 r. na wniosek generalnego inspektora jazdy gen. Tadeusza Rozwadowskiego dokonano reorganizacji polskiej jazdy, jednocześnie wprowadzono termin kawaleria. Utworzono 4 dywizje kawalerii złożone z 3 dwupułkowych brygad. Pozostałe pułki weszły w skład samodzielnych brygad kawalerii, 4 trzypułkowych i czteropułkowej. Nowa organizacja kawalerii miała na celu utworzenie wojsk szybkich o znaczeniu operacyjnym.
Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.
Serdecznie zapraszamy na zakupy!
