Upaniszady; przeł. St. Michalski - Iwieński [Warszawa 1924]

Tytuł: Upaniszady: Czhandogja, Kena, Katha, Brihadaranjaka, Iśa, Paramahansa, Kaiwalja, Nrisimha

Autor: Przekład Stanisława Michalskiego-Iwieńskiego

Wydawnictwo: Ultima Thule, Warszawa

Rok wydania: 1924

Wydanie: II, dopełnione i uzupełnione

Oprawa: Miękka, wydawnicza

Ilustracje: 1 ilustracja czarno-biała, winiety

Liczba stron: (XV), 119

Stan: Bardzo dobry minus. Drobne przybrudzenia okładek, niewielkie zadarcia na ich krawędziach, miejscami drobne przybrudzenia kart oraz nieliczne zapisy ołówkiem. Poluzowane składki, w tym karta XV i strona 16.

Upaniszady są w pewnym sensie kontynuacją literatury wedyjskiej i podobnie jak ona nie poddają się dokładnemu datowaniu. Okres powstania najstarszych z nich pozostaje w znacznej mierze niejasny; mieści się między epoką Wed a pojawieniem się buddyzmu. Jeśli jednak przyjąć orientacyjne ramy czasowe, można wskazać lata 1500–800 p.n.e. Określenie kolejności poszczególnych Upaniszad jest nieco prostsze, gdyż teksty późniejsze nawiązują do wcześniejszych. Należy jednak pamiętać, że niemal każda z nich ma budowę warstwową i łączy partie powstałe w różnych okresach. 

Badacze zaliczają do najstarszych rozbudowane Upaniszady pisane prozą, Brihadaranjakę i Czhandogję. Następnie wymienia się kolejne teksty prozatorskie, Taittiriję, Aitareję i Kauszitaki. Osobną grupę stanowią utwory wierszowane, Kena, Kathaka, Iśa, Śwetaszwatara, Mundaka i Mahanarajana. Do późniejszej fazy należą Praśna, Maitrajanija oraz Mandukja. Pozostałe Upaniszady związane z Atharwawedą powstały w przeważającej części znacznie później. Upaniszady, jako swoisty „dodatek” do klasycznej literatury wedyjskiej, rozwijają zawarte w niej myśli, podejmując zagadnienia filozofii, medytacji i świadomości.

Do każdego zamówienia w gratisie dołączamy naszą firmową zakładkę.

Serdecznie zapraszamy na zakupy!